Já og eitt enn... ég hitti líka ísbílinn hans Svabba í dag, það var bara svolítið mikið skemmtilegt þótt ég hafi reyndar ekki keypt mér ís.

Down in the country: dagur 2. Höfuðverkur. Gat ekki sofið. Næsta apótek í 22 km fjarlægð og þar að auki lokað. Engar verkjatöflur (gleymdust). Engin sæng eða koddi heldur (gleymdust). En í dag kom pabbi með sæng og kodda og dósaupptakara og alls konar dót frá mömmu. Hann átti sko leið hjá, var á fundi á Sauðárkróki, ég heppin. Honum fannst samt voða skrýtið að koma í heimsókn til dótturinnar í fyrsta sinn. Ég var voða montin og dró fram stellið og kleinurnar og henti nær öllum pöddum út. Í dag kom líka fólk og málaði þakið á húsinu voða flott og rautt. Ég bauð þeim ekki í kaffi, enda kann ég ekki að laga kaffi og var að spara kleinurnar handa pabba. Hugsa að ég hafi móðgað þau stórkostlega en af því að ég er "aumingja borgarbarnið" gæti það hafa sloppið. Annars er skrýtið þetta sveitalíf. Við erum alltaf kölluð "hjónin" og ég er "spúsan" og hann "maðurinn minn". Þetta er næstum því farið að fara í taugarnar á mér. Svo hugsa ég um allt þetta fólk sem ég þekki sem er búið að gifta sig eða er að fara að gifta sig og átta mig á því að það er ekkert ellimerki að vera giftur. Mig langar nú samt ekkert til þess strax og vil fá að lifa í synd í friði.

Fyrsti dagurinn í sveitinni búinn og næstum allir kassarnir tómir (enda takmörk fyrir því hvað er hægt að koma miklu inn í eina Toyotu). Mér var boðið með í river rafting í morgun en ég er svo mikil skræfa að ég sagði nei. Svaf til hádegis...mmmmm....gaman og vaknaði svo í æðislegu veðri. Það getur verið gaman að vinna vaktavinnu á sumrin sjáiði til, síðasta sumar var ég föst við tölvuskjáinn næn tú fæv alla virka daga. Það væri samt ábyggilega skemmtilegra ef ég væri ekki ein uppi í sveit á daginn :) veit ekki alveg hvað ég á af mér að gera á daginn..... Ég byrjaði á því að sópa dauðum flugum upp af gólfinu og síðan að komast að því að sturtan virkaði ekki. Ég skellti mér þess vegna bara í sund í Varmahlíð sem er svona fimm km í burtu. Þetta var alveg stórkostleg sundferð. Ég bað konuna í afgreiðslunni um að geyma símann og veskið fyrir mig. Hún var svosem alveg til í það en benti mér á það að skáparnir væru læstir og að ég væri eini sundgesturinn þannig að það væri svosem ekki mikil hætta á því að þessu yrði stolið. Hristi hausinn og horfði á mig þessum "aumingja borgarbarnið" augum. Sundlaugin var fín en svolítið spes að vera ein í sundi. Sundlaugarvörðurinn tók starf sitt mjög alvarlega og stóð við bakkann og fylgdist grannt með hverju sundtaki. Mér var farið að finnast það hálf óþægilegt þannig að ég varð fegin þegar tvær sænskar dömur birtust og dreifðu athyglinni. Ég hyggst mæta þarna eins oft og ég get í sumar þannig að það er ágætt að vita að ég drukkna a.m.k. ekki á meðan hann er að vinna þarna.
Eftir að ég var búin að koma heim og hleypa nokkrum bjöllum og kóngulóm út úr húsinu skruppum við á Sauðárkrók í fyrsta sinn á ævinni fyrir okkur bæði að ég held. Þar sannaðist enn og aftur hið forna spakmæli Ísland er fámennt því ég hitti gamla vinkonu úr MH í kaupfélaginu, Sólveigu Fjólmundsdóttur sem býr þarna með barn og bónda. Þegar við komum heim hittum við kind og lamb við útidyrahurðina en neituðum þeim um aðgang inn. Mér fannst þetta afskaplega sveitalegt og sætt en Óli var ekki eins hrifinn. Honum er aftur á móti alveg sama um bjöllurnar og kóngulærnar. Svona getur verið erfitt að búa saman.

Ég var alltaf svo hrifin af kærleiksbjörnunum þegar ég var lítil..... þessi brúni með hjartanu var í uppáhaldi hjá mér en þessi er líka voða sætur :)
See what Care Bear you are.

Er ekki lengur vesturbæingur og borgarbarn heldur er ég orðin Sólrún í Torfgarði með símanúmer sem byrjar á fjórum. Kallinn er í vinnunni og ég ætti kannski að fara að læra að steikja kleinur. Það væri reyndar ekki vitlaust því að á leiðinni hingað í gær stoppuðum við hjá Boggu frænku og fjölskyldu á Sölvabakka og fengum svakalega góðar kleinur. Þar var líka ástkær systir mín sem á það til að stinga af norður í land á þessum tíma árs. Við vorum svo þreytt eftir keyrsluna í gær að við náðum eiginlega ekkert að koma okkur fyrir en mér finnst samt bara svolítið gaman að horfa á kassana hérna og hugsa um hvað ég eigi að gera við þá. Húsið er ekki hannað sem íbúðarhúsnæði heldur sem einhvers konar félagsheimilisaðstaða og hefur verið notað sem skólahúsnæði. Þess vegna er pínkulítið eldhús, pínkulítið herbergi, tvö pínkulítil klósett og risastórt opið rými. Gólfið er steingólf en veggirnir úr viði og fullt af skólaborðum og stólum út um allt sem verða eiginlega að fá að vera hérna. Það verður þess vegna að finna draslhorn. Ég er ósköp fegin að vera komin og er að hugsa um að innbyrða þessa einu jógúrt sem er staðsett í ísskápnum. Svo getur maður kannski byrjað að raða eitthvað, vei vei!

Þegar maður er að plana svona sveitaferð og flutninga þarf að gera ráð fyrir skemmtiefni á leiðinni fram og til baka í sumar. Útvarpssamband er stopult og engin geislaspilari í bílnum þannig að ég fór að draga fram gamlar kasettur. Þær voru keyptar á aldrinum fram að fermingu og aðeins eftir það, það er að segja á meðan ég átti innan við fimm geisladiska sem var reyndar lengi vel. Svo var maður að taka upp alls konar skemmtilegheit úr útvarpinu sem er ekki eins skemmtilegt í dag. Nokkrar spólur fullar af allra væmnustu Celine Dion og félagar lögunum sem voru tekin upp í unglingsástarsorgum af verstu gerð. Tvær spólur með Stjórninni sem var í miklu uppáhaldi frá 10-12 ára og ein með lögum úr Simpsons. Það sem reddar þessu er hins vegar að hinn dásamlegi Helgi Hrafn, kærasti Brynju og góðvinur minn úr MH, tók á sínum tíma upp nokkra geisladiska á spólur fyrir mig sem standa ennþá fyrir sínu, Weezer og fleiri. Þetta reddar ferðinni (svo getur fólk jú talað saman ;) ) en að auki tek ég reyndar með spólu sem heitir Sagan af vaskafatinu og fleiri sögur fyrir börn. Þar er að finna meðal annars sögurnar Videostelpan, Tíkó og prumphænsnið, Lásý og fótbrotna hænan (miklar hænusögur) og að sjálfsögðu Vaskafatið. Þetta er spóla sem var hlustað á daglega og ég ætla að sjá hvort þetta sé ekki alveg jafn skemmtilegt núna. En sumsé, Helgi minn, takk fyrir spólurnar og ennþá meira takk fyrir að hafa kynnt mig fyrir Brynju og hinum skutlunum sem ég gæti ekki verið án í dag :)