Þessa helgina er ekki mikið um sveitasögur, þess í stað kemur borgarblús...úúúúúú
Það var rosa gaman í gær, reyndar var partýið þannig að ég var að ryðjast inn í annarra manna saumaklúbb en það var allt í lagi. Guðrún sálfræðivinkona var með saumaklúbb og bauð þremur aukastúlkum þannig að ég var ein utangarðs. Það var freyðivín og súkkulaði og skemmtilegar umræður sem snerust að sjálfsögðu upp í barnauppeldisumræður eins og vill gerast. Þessar stelpur eru flestar aðeins eldri en ég, við vorum alls 9, þar af a.m.k. 6 sem áttu börn og ein var ólétt. Ég þarf að næla mér í eitt svona til þess að vera viðræðuhæf. Eftir saumóinn fórum ég með gestgjafanum á djammið sem var bara stórskemmtilegt. Við lentum í röð á Nasa, fyrir framan okkur voru lágvaxnir, dökkhærðir menn og fyrir aftan hávaxnir ljóshærðir menn. Ljóskurnar voru Svíar og fannst við ekkert fyndnar þegar við sögðum Hei do og aðra dönskublandaða frasa við þá. Hinir vildu endilega að við giskuðum á hvaðan þeir væru. Við vorum ekkert allt of sleipar í landafræðinni, vorum búnar að giska á Ítalíu, Grikkland og Tyrkland og önnur lönd langt í burtu þrátt fyrir að þeir segðu að við værum orðnar heitar. Við fengum hint um að þetta væri eyja og viti menn, öll árin af Júróvisjón áhorfi borguðu sig því að ég giskaði á Möltu sem var rétt. Þeir voru himinlifandi og sérstaklega yfir því að ég skyldi muna eftir góðu gengi þeirra í Júró núna í ár. Vegna þessa átti ég að fá verðlaun, sem voru hvorki meira né minna en heil nótt með minnsta Möltubúanum! Ég ákvað að bíða með innheimtu vinningsins og við fórum inn á Nasa þar sem ég þekkti engan. Ég sá nokkrum Séð og Heyrt andlitum bregða fyrir og gott ef Kolla skutla var ekki á dansgólfinu, þótt ég þekki hana eiginlega ekki neitt :) þræddum staði bæjarins sem voru ótrúlega dauðir, hitti reyndar Ólu sætu sem var í óvenju góðu skapi........... og er hún þó alltaf eins og sólskinsbros...... :)
Ég ákvað síðan að hitta mína ástkæru Guðrúnu Ögmunds og vinkonur hennar á Kebab húsinu en á leið þangað hitti ég Möltuliðið enn og aftur. Þeir voru ekki sáttir við að ég skyldi ekki vilja vinninginn minn og vildu endilega hitta vinkonur mínar. Mér tókst að komast undan, þeir hurfu sem betur fer á frekari veiðar. Hitti Árna, gamlan EmmHáing á Kebab sem var á barmi auðæfa og heimsfrægðar síðast þegar ég hitti hann. Ég hafði víst eitthvað misskilið hann en hann er samt sniðugur strákur og er öryggisvörður í alvöru búning. Það var ótrúlega hressandi að hitta allt þetta fólk og ég hlýt að lifa á minningunum næstu þrjár vikur í sveitinni.

Borgarbarnið/Sveitastelpan er komin í bæinn!!!!! og strax á leiðinni í partý, ja hérna hér. Eða svona semi-partý. Það verða a.m.k. ekki bara rollur þar heldur real live fólk!! Nei bara smá....... Ástkæra Reykjavík here I come..... annars vil ég taka það fram að ég hef ekkert á móti Skagfirðingum eða Skagafirði yfirhöfuð, yndislegur staður og gott fólk, bara ekki mitt fólk :)

Sumarbústaðarfílingurinn er að ég held í þann mund að hverfa. Að vera ein í litlu húsi allan daginn langt langt í burtu frá vinum, fjölskyldu, búðum, bíó og öðrum nauðsynjum borgarbarnsins er farið að fara pííínulítið mikið í taugarnar á mér. Það er reyndar bíó á Króknum en það er bara sýnd ein mynd, þrisvar í viku og það er Spiderman. Ég er búin að sjá hana. Ég fór í Kaupfélagið í dag til þess að kaupa mér blaði til að hafa eitthvað að lesa. Sá stæðilegan blaðarekka í einu horninu og fór strax að hugsa um hvort ég ætti að velja Marie Claire, Cosmo eða hvað. Þegar nær var komið sá ég að hillurnar voru uppfullar af Bo-Bedre, Good Housekeeping, Country Living og alls konar prjóna og föndurblöðum. Greit. Þetta truflar mig samt ekkert svo mikið, ég get alveg lifað án Smáralindar í smá tíma. Ég er bara svo mikil félagsvera að ég er að verða geðveik á því að vera ein. Er búin að reyna að tala við lömbin en það eru samskiptaörðugleikar. Og það þrátt fyrir það að ég hafi leikið hið glæsta hlutverk kindar í Animal farm í MH og jarmað daginn út og inn í tvo mánuði. Ég er búin að fara í sund á hverjum degi í vikunni og er farin að kjafta við konuna í afgreiðslunni. Hún er orðin hrædd við mig. Svo fékk ég símtal í dag..... SÍMTAL!!!!! TIL MÍN!!!! Það var þá gamla vinkonan með barnið og bóndann á Króknum. Ég var svo desperat að hitta hana að ég er að fara með henni á morgun með barnið hennar til læknis (hún hafði engan annan tíma). Annars eru allir hérna í sveitinni með eindæmum indælir og hjálpfúsir. Ég hef hins vegar ekki áhuga á föndri, hestum eða barnauppeldi og passa þess vegna ekki alveg inn í hópinn. Ég sá samt mikið af garðálfum þegar ég var að keyra um bæinn í dag. Mér finnst þeir svolítið sætir og krúttlegir. Gætu þeir verið upphafið að fallegri vináttu? Mynduð þið móðgast ef ég bankaði upp á hjá ykkur og spyrði hvar þið hefðuð fengið þennan myndarlega garðálf?

Litla húsið mitt er alveg svakalega sumarbústaðarlegt. Þess vegna finnst mér eins og ég sé uppi í sumó, er ekki að horfa á sjónvarpið heldur er að lesa og svoleiðis. Það er reyndar mjög gaman, ég lifi mig samt frekar mikið inn í bækur og myndir reyndar og þarf stundum á smá raunveruleikatengingu að halda. Var að lesa Artemis Fowl og dreymir álfa á nóttunni. Þori varla að byrja á Hringadróttinssögu. Það er samt ágætt að komast að því að álfarnir og hobbitarnir vaska ekki upp diska fyrir mann heldur verð ég víst að gera það sjálf...

Ég hef aldrei verið talin sérlega ratvís (sbr. að ég týnist ALLTAF í Grafarvoginum, jafnvel þegar ég er á leiðinni í Mosó og rata ekki ennþá í Árbæjarlaugina). Mér fannst þetta samt fulllangt gengið þegar mér tókst að villast í Varmahlíð þar sem búa um 200 manns að ég held. Að auki villtist ég á leiðinni úr sundi, í þriðja sinn sem ég fór í sund. Er samt búin að kaupa mér 30 miða kort þannig að ég þarf að láta sjá mig þarna og láta hlæja að mér. Ég er sumsé ekki að gera mikið til þess að auka hróður borgarbarna hér í sveitinni.
Hei Bryn.... ég var að spá..... út af því að þú ert alltaf að tala um DNA og svona.... ert þú aldrei spurð að því hvort þú ætlir að klóna þennan eða hinn?
Þegar ég var í sálfræði var ég nefnilega spurð að því í tíma og ótíma hvort ég væri búin að sálgreina viðkomandi. Öllum fannst þetta ægilega fyndið og sniðugt og það endaði meira að segja með því að ég var farin að svara: "Ég er löngu búin að því. Þú ert hálfviti".

Já og eitt enn... ég hitti líka ísbílinn hans Svabba í dag, það var bara svolítið mikið skemmtilegt þótt ég hafi reyndar ekki keypt mér ís.