Einhver kommentaði á það að ég skrifaði að ég væri með margbletti á fótunum. Var auðvitað að meina marbletti - þótt þeir væru reyndar margir :) Einn bókstafur getur skipt skemmtilega miklu máli - ég tók til dæmis eftir auglýsingu fyrir jólin þar sem fyrirtæki nokkurt auglýsti stuðning við einhver börn. "Styðjum einhver börn" var fyrirsögnin. Eins og mér sé ekki sama um einhver börn úti í bæ... Geri ráð fyrir að það hafi vantað effið í lokin.
Svo finnst mér að Brynja ætti að vera duglegri að skrifa... ;)

Thegar tveir eda fleiri senda saman (handskrifud) bref er venjan ad einn skrifi brefid en hver og einn riti nafnid sitt undir. Liklega er thetta til ad gera brefid personulegra og til ad syna ad allir hafi nu verid a stadnum og samthykkt innihald brefsins. Vid Katarina skrifudum tolvupost saman um helgina. Vid somdum textann saman en hun sa um ad pikka inn. I lok brefsins skrifadi hun nafnid sitt undir og retti mer sidan lyklabordid eins og ekkert vaeri edlilegra. Thad var ekki fyrr en eg hafdi undirritad ad vid attudum okkur a thvi ad thad vaeri oliklegt ad thetta skipti vidtakandann nokkru mali :)
Eg hef annars sagt thad adur ad mursteinsveggirnir i tolvuverinu naegi til ad gera hvern mann gedveikan. Held ad thad se rett. Their hafa ad minnsta kosti ekki gedheilsubaetandi ahrif.

Mér fannst þessi frétt á mbl.is um daginn svolítið fyndin. Það er löngu hætt að koma mér á óvart að fótbrot þyki fréttnæmt á Íslandi heldur fannst mér skemmtilegt að þeir skyldu taka það fram að þetta væri eins og ef 160 manns myndu fótbrotna í Hafnarfirði. Af hverju annars í Hafnarfirði? Ég bara spyr. Þá er bara að reikna. Í skólanum mínum (University of Sussex) stunda til dæmis að minnsta kosti 6 Íslendingar nám. Það jafngildir 829 Pólverjum, 5864 Bandaríkjamönnum, yfir tuttuguþúsund Kínverjum og tæplega einum Færeyingi. Bara svona til að láta ykkur vita...

Nýja árið mitt byrjar ekki fyrr en 13.janúar. Þannig verð ég bara að hugsa. Klukkan 12 á hádegi 13. janúar á ég að skila verkefnum, ritgerðum og skýrslum sem eru flest á byrjunarstigi. Verð að einbeita mér. Ég hef áður sagt að ég geti ekki byrjað að læra nema helst að ég sé komin fram yfir skiladag þannig að ég ætla að reyna sjálfdáleiðslu til að sannfæra sjálfa mig um að ég eigi að skila öllu á mánudaginn. Verða svo ofsalega hissa og glöð þegar ég kemst að því að ég hef auka viku til stefnu. Ætli það virki?
Ég fæ andlegan stuðning frá fólkinu í tölvuverinu. Verst að margir tölvunördanna eru með einhver forrit sem tekur klukkutíma að kompæla og á meðan vilja þeir helst spjalla um daginn og veginn. Darra litla virðist líka leiðast (hann á að skila doktorsverkefninu sínu á mánudaginn) og notar hvert tækifæri til að senda okkur Kat tölvupóst um að hann sé með súkkulaði eða mat uppi hjá sér. Eins og hann haldi að við myndum ekki vilja hitta hann ef við fengjum ekkert í staðinn. Ég kvarta ekki, hann er búinn að gefa okkur kvöldmat síðustu tvo daga :) Svo er ég með átta litla hringlaga margbletti á vinstri löpp. Dularfullt. Ef til vill merki að handan. Gæti reynt að tengja þá saman (svona connect-the-dots) og sjá út myndræn skilaboð. Alveg pæling.

Gamlaárskvöld var öðruvísi en ég er vön. Enginn fjölskyldudinner, brenna, áramótaskaup, flugeldaregn, vinapartý eða kærastakúr. Það var samt gaman. Öðruvísi gaman en ég er mjög sátt. Það voru fimmtán manns í mat hérna í íbúðinni, flestir frá Kings Road en að auki bauð ég Katerinu og Darren. Matseðillinn var fjölþjóðlegur, flestir komu með einhverja smárétti. Laxasúpa frá Japan, avovcadoréttur frá Grikklandi, sjávarréttapasta frá Kína, alls konar indverskt gums og svo var eitthvað frá Króatíu, Chile og alls konar gotterí. Ég mætti bara með hvítlauksbrauð til að skella í ofninn sem var bara ágætlega vinsælt. Fyrir miðnætti fórum við niður á strönd með kampavín þar sem ótrúlega margir voru búnir að koma sér fyrir. Við tókum myndir og lékum okkur við öldurnar. Allir voru glaðir og vinir, nokkrir strákar dönsuðu í hringi berir að ofan og örfáum frekar skitnum flugeldum var skotið á loft :) Ölduleikurinn endaði með því að ég blotnaði í fæturna :) þannig að við héldum aftur heim til að spjalla. Ég dró Katerinu og Darren með mér inn í herbergi til að borða Nóa Sírius súkkulaðið sem ég kom með því ég tímdi ekki að deila því með öllum :) Síðan vorum við þar til klukkan hálf níu í morgun!!! Einhvern veginn fórum við að spjalla, sögðum sögur, fórum í leiki, lásum stjörnuspár, gerðum upp gamla árið og borðuðum mandarínur. Horfðum á Amelie á DVD sem ég fékk í jólagjöf frá mínum heittelskaða. Að henni lokinni var kominn morgun og strætó byrjaður að ganga þannig að ég henti þeim út :)
Nú er bara að takast á við nýja árið og byrja að læra!!!

Gleðilegt nýtt ár elsku vinir fjær og nær (það eru miklu fleiri fjær heldur en nær þannig að það er eðlilegra að það komi á undan).
Mér tókst að komast til Brighton fyrir áramót, vei vei! Rétt nældi í rútu til Birmingham, fór þaðan til London og svo til Brighton. Vesen að vera á þessu brölti og bílveiki gerði líka vart við sig eftir 12 tíma rútuferð en hvað gera fátækir námsmenn ekki til að spara peninga. Svo var þetta líka bara upplifun, pissustoppin öðruvísi (þótt ég hafi nú saknað Staðarskála) og gaman að horfa út um gluggann. Svei mér þá ef það var svo ekki bara pínulítið kunnuglegt og yndislegt að koma aftur í litla herbergið mitt og heimili. Horfa á sjóinn út um gluggann og líka hið fræga West Pier sem brotnaði fyrir nokkrum dögum. Akkúrat núna er fullt af fólki að ganga meðfram strandlengjunni að leita að braki til minja. Skemmtilegt.