Mer fannst eg vera svo gasalega fersk og fogur i morgun ad eg akvad ad sleppa stridsmalningunni. Fannst ljosatiminn i gaer hafa gefid mer roda i kinnarnar og svo kreisti eg nokkra "bright eyes" dropa i augun (ja eg veit hallaerislegt en mer finnst svo gaman ad svona apotekardoti). For i nyju gallabuxurnar og megabeibpeysuna og fannst eg kul. Thad var og. Hver einasta manneskja sem eg hef hitt i dag hefur minnst a thad hvad eg se threytuleg. Eg er ekkert threytt! Thetta kemur fra folki sem eg thekki eeekkert vodalega mikid og geri thar af leidandi rad fyrir ad eg liti MJOG illa ut ur thvi ad thau minnast a annad bord a thetta.
Tha er thad komid a hreint. Eg er ekki natural beauty. Tharf a spaslinu ad halda og mun haetta ad hlusta a Christinu Aguilera.

Sóðaperri er stórhættulegur. Hann er búinn að týna lyklakortinu sínu og hringdi bjöllunni eins og brjálaður maður þangað til ég hljóp niður. Var búin að sjá fyrir mér að þarna væri komin blómasending frá leynilegum aðdáanda þannig að vonbrigðin urðu enn meiri þegar ég sá hver þetta var. Ég opnaði sumsé fyrir honum og hljóp síðan í svo miklu ofboði upp stigann aftur að ég datt frekar illa í tröppunum. Asnalegi kall. Mig langar samt í blóm. Það er langt langt langt síðan ég fékk síðast blóm. Mest langar mig í baldursbrár.
Til að auka líkurnar á því að einhver vilji einhverntíma gefa mér blóm fór ég í ljósatíma áðan. Ég stóð í sex mínútur með límmiða fyrir augunum og hélt í einhver handföng og dansaði og dillaði mér í einhverjum klefa. Frábær upplifun.

Ómægod... var að sjá að bloggið mitt er á lista yfir Brightonbloggara á einhverri Virtual Festival síðusem ég held að tengist aðalBrightonfestivalinu í maí sem er svona voða stór og merkileg listahátíð næææstum því jafn stór og merkileg og Edinborgarhátíðin. Enívei þá finnst mér þetta auðvitað ægilega merkilegt og fyllist Brighton anda í hjarta. Annars var ég að spá í að flytja til London í haust... hvað finnst þér.
Ég er samt að pæla í því að annað hvort skrifa nokkrar færslur á ensku til að lesendahópurinn fái eitthvað fyrir sinn snúð EÐA bara opna nýtt brætonblogg fyrir ensku vinina því þá spara ég mér email þegar leiðir skilja í haust....

Fékk allt í einu brjálaða heimþrá við að lesa færsluna hennar Brynju beib. Letihelgar forðum daga með Friends og ísbíltúrum rifjuðust upp. Ég keypti mér reyndar ís í gær en hann var vondur. Mig langar í Álfheimaís! Mig langar í bíltúr! Mig langar í sófa! Mig langar í vídjó! Ég um mig frá mér til mín. Best að hætta þessu væli, er hvort eð er að koma heim eftir nokkra daga :) Verð fegin að fá smá breik frá teppalagða maurétna herberginu og Sóðaperra sem bæ ðe vei fróar sér fyrir opnum (glugga)tjöldum að sögn gangandi vegfarenda...

Ótrúlegt en satt reyndi gæinn ekki að ljúga sig út úr þessu heldur viðurkenndi fúslega að hann ætti konu og tvær dætur. Sýndi okkur myndir, allar voða sætar. Sagðist hafa ætlað að "koma okkur á óvart" þegar þær kæmu í heimsókn. Stórfurðulegt. Önnur mál á fundinum voru hver ætti að gefa Beckham (dúfunni) að borða og hvort við ættum að fá okkur sjónvarp (soooldið seint). Svo var mér boðið á Óskarsfund í næstu íbú, vei!

Drama á Kings Road.... Já ég veit að ég er búin að vera í blogg-lægð af ýmsum ástæðum en nýjustu afrek Sóðaperra mega ekki fara framhjá aðdáendum hans ;) Það upplýstist nefnilega í dag gegnum krókaleiðir að Sóðaperri loverboy er kvæntur maður og faðir, með konu og barn sem bíða hans heima í Pakistan. Þetta hefði kannski ekki átt að koma mér á óvart en gerði það samt. Maðurinn er auðvitað ofurpervert með brókarsótt frá helv... sem beinist einkum að evrópskum tvífætlingum en hefur einnig margoft sagt okkur að hann eigi ekki kærustu og svo framvegis. Það er svosem engin lygi - hann á eiginkonu en ekki kærustu. Greyið krakkinn. Jæja - það er að minnsta kosti fundur á eftir og Sam ætlar víst eitthvað að spurja hann út í þetta. Þetta verður spennó. Svo mætti hann víst líka á einhvern kvennafund á International Women´s Day og sást stinga kaffipokum inná sig. Skemmtilegt.

Af mér er það helst að frétta að ég held að ég þurfi á læknishjálp að halda. Ég hef tekið upp þá iðju að fara út að skokka sem ég hef aldrei gert sjálfviljug að undanskildum tveimur skiptum árið 2001 þegar ég fór með Freyju og Huldu heilsufríkum í Danmörku :) Leikfimitímar teljast ekki með. Það er samt allt annað að skokka í sólinni meðfram ströndinni í Brighton (og kaupa sér ís tvisvar á leiðinni) heldur en á Ægissíðunni þótt ágæt sé.
Ég er sjaldan jafn ólystug og þegar ég er sveitt í joggaranum en lenti samt í hörkuviðreynslu af fertugum hjólandi dópsala frá Jamaíku. Hreimurinn var skemmtilegur en hann frekar ógeðslegur og engin leið til að losna við hann nema að skokka hraðar til að ná á áfangastað þannig að þetta varð hin fínasta líkamsrækt. Er að pæla í að ráða stalker til að elta mig reglulega í skokkið svo að ég geti tekið almennilega á því.