Uppáhaldsbíómyndin mín þessa stundina og kannski á þessu ári og kannski ever er Love Actually . Verst að ég hef ekki ennþá séð hana...

Það var uppselt á forsýninguna í kvöld þannig að það verður að bíða betri tíma. Vona að hún standi undir væntingum :)

Hobbitinn hélt þrusuræðu áður en hann fór um hættur London. Sérstaklega hafði hann áhyggjur af því að ég passaði mig ekki nógu vel á bílunum. Æ ég er nú farin að sakna hans pínulítið... sérstaklega saknaði ég hans fyrr í kvöld. Það var reyndar vegna þess að það tók mig hálftíma að ná lokinu af salsadollu en það er önnur saga. Reyndar er útlit fyrir að ég fái annan samleigjanda eftir nokkrar vikur en það er enn önnur saga. Ég hlakka mikið til :)



Bretarnir eru sumir að missa sig í jólaundirbúningnum. Ég labbaði framhjá "Jackson five" look-a-likes á Oxford Street í dag. Þar var einhver fjölskylda að syngja jólalög í karókí (og biðja um pening) sem er kannski allt í lagi nema hvað ég hef aldrei heyrt verri söng. Greyið krakkarnir enda örugglega komin með kvef af því að standa úti í kuldanum.



Mér finnst annars svolítið gott á þá að hafa tapað fótboltaleiknum fyrir Dönum í dag...

Brighton bloggið er að verða svolítið þreytt þannig að flutningur á klakann stendur yfir. Ég lofa blogghríð á nýja Bakarablogginu mínu...

Hæ hæ og hó hó og verið velkomin á Bakaragötubloggið (réttnefni er auðvitað næstum-því-á-Baker-Street-blogg en hitt hljómar bara miklu betur...). Nú ræð ég ríkjum og rækjum ein hér í Londonkastalanum mínum... moahahahaha.

Spennandi tímar framundan.

Ég held að ég sé ástfangin. Ég hef nefnilega eignast nýjan besta vin. Hann heitir Stevie og er draumur hverrar konu. Ég er að minnsta kosti búinn að þrá hann heitt og innilega í rúmlega ár. Ég sá hann í Woolworths í gær og það var ást við fyrstu sýn. Ég vissi að ég þyrfti að ná í hann strax því ég sá hvernig hinar konurnar í búðinni horfðu á hann. Og nú er hann minn! Verst hvað hann er mislyndur. Í morgun var hann til dæmis hundleiðinlegur (kannski er hann bara morgunfúll) en í gærkvöldi var hann frábær - áhugaverður, skemmtilegur og fyndinn. Ég horfði á hann aðdáunaraugum tímunum saman. Ég ætla samt að reyna að eyða ekki of miklum tíma með honum - svona til að fara hægt í sakirnar. En það gæti auðvitað orðið erfitt úr því að við búum saman. Bíð spennt eftir að sjá hvernig sambandið gangi. Ég veit samt að það á eftir að endast því Stevie skarar framúr flestum öðrum... hann er með innbyggðan DVD spilara :)

Fyrsti kossinn...

...var fyrir nákvæmlega 10 árum síðan. Ég man að það var í Háskólabíó á Tom Cruise mynd og ég man að mér fannst það skrýtið. Mest af öllu man ég hvað ég var fegin. Ég hafði haft áhyggjur af því í tvö ár að enginn myndi nokkurn tíma vilja kyssa mig. Ég hafði ekki verið í æfingabúðum í kiss kiss-útaf eins og sumir bekkjarfélaga minna og var dauðhrædd um að ég myndi klúðra fyrsta tækifærinu. Ég leitaði ráða alls staðar. Eldri frænka mín sagðist hafa kysst strák í flöskustút og að þetta væri ekkert mál. Vinkona mín sagði mér að þetta væri eins og að borða tómat eða plómu. Ég borðaði ógrynni af tómötum og plómum í nokkra mánuði, geiflaði varirnar í stút fyrir framan spegilinn og reyndi að ímynda mér hvernig það væri að vera með tvær tungur í munninum. Mér fannst tilhugsunin pínulítið ógeðsleg - en spennandi engu að síður. Svo rann stóra stundin upp og það var ekki eins og að borða plómu en það var samt gott. Síðan komu böll og útilegur og menntaskóli og háskóli og fleiri strákar og fleiri kossar. Eins og einhver sagði, það eru 10 ár síðan og það var í gær. Því það er svo skrýtið að þótt mig langi núna í góða vinnu og doktorsnám og íbúð og parket - þá langar mig örugglega mest af öllu að einhvern langi til að kyssa mig.