19. feb. 2009

Molar

Vinkona mín bauð mér á sinfó tónleika í kvöld sem var mjög gaman, hef ekki farið í mörg ár. Kannaðist við bara nokkuð marga, þar af þrjá MH kennara sem mér fannst áhugavert í ljósi þess að ég hélt að það væri árshátíð hjá þeim í kvöld...

Svaf ekki í strætó í dag eins og ég geri venjulega, heldur fylgdist með fólkinu sem var bara nokkuð skemmtilegt. Þarna voru meðal annars trúboðar sem settust hjá fólki og ræddu við það. Löng strætóferð og engin undankomuleið :) Þetta virtust afskaplega ljúfir drengir, ég talaði reyndar ekki við þá sjálf en fylgdist með viðbrögðum fólks við þeim.

Pöbb quiz á morgun hjá vinnunni. Þarf að fara að lesa mér til um sögu Keflavíkur, er nokkuð viss um að spyrillinn komi með eitthvað úr sínum heimabæ.

Sakna litlu frænku minnar sem stækkar og stækkar í öðru landi án þess að ég fái nokkuð við það ráðið. Hún er orðin svo dugleg að skilja það sem er sagt við hana og gera sig skiljanlega. Þetta fullorðna fólk getur samt örugglega verið svolítið ruglandi. Vorum að tala við hana gegnum webcam um daginn og spyrja "Hvar er"... þetta og hitt. Spurðum svo "Hvar er Eyrún?" (hún heitir Eyrún) og hún togaði í eyrun á sér. Með öll skynfærin á hreinu.

Power napping virðist ekki virka nema maður fái nokkuð samfelldan svefn inn á milli. Hefði getað sagt mér þetta sjálf svosem. Ég virðist vera dottin í afar einkennilega svefnrútínu.

Ég er fegin að þekkja fólk sem talar um eitthvað annað en peninga og pólitík. Er nú að tala við vin minn á msn sem er að segja mér að sig langi til að vera albínói og láta dáleiða sig. Ekki dáleiddur sem albínói samt.

Mig langar allt í einu núna í sund. Það er gert ráð fyrir því að fólk langi til að versla í Hagkaup á öllum tímum sólarhringsins. Af hverju er ekki gert ráð fyrir því að fólki gæti langað í nætursund? Ætli maður fari þá ekki bara og svamli aðeins um í baðkarinu. Get farið í sundbol og hellt smá klór útí.

18. feb. 2009

Mínus og plús

Ég mæli ekki með
...að bera á sig brúnkukrem í flýti áður en maður fer að sofa. Ástæðan ætti að vera nokkuð augljós.
...að setja iPodinn á shuffle þegar þriðjungur laganna eru jólalög, amk ekki í öðrum mánuðum en desember.
...að fá svo margar bækur lánaðar á bókasafninu að þú kemst aldrei yfir að lesa þær og endar með því að borga sekt... (þetta kemur fyrir mig aftur... og aftur.... og aftur).

Ég mæli hins vegar með
...að frysta vínber, fáránlega gott á bragðið miðað við hollustu. Líka að skera appelsínur í tvennt og frysta og skafa síðan innan úr þeim með skeið. Uppáhaldseftirrétturinn minn einu sinni.
...að fara í geitamjólkurfreyðiböð. Ekki bókstaflega auðvitað, þetta er geitaþurrmjólk blandað saman við sápu í brúsa. En afar unaðslegt.
...að byrja að blogga aftur eftir hlé! Tjáningarþörfin lætur kræla á sér aftur.

Kæra dagbók

Ég hélt dagbók svona öðru hvoru á unglingsárunum og á tvær þéttskrifaðar bækur sem ég velkist ennþá í vafa um hvort ég eigi að geyma eða brenna. Hélt alltaf að ég myndi vilja sýna einhverjum þetta þegar ég yrði eldri og þetta væri skemmtileg heimild, en langflestar færslurnar eru pínlega persónulegar og ég roðna og blána þegar ég les það sem ég skrifaði þótt það séu komin rúm 10 ár frá síðustu færslu. Það er ekki mikið skrifað um stað og stund heldur er þetta endalaust tilfinningadrama og flækjur unglingsstúlku - sem gæti vissulega verið skemmtilegt en ég fæ ennþá hnút í magann þegar ég les þetta. Þarf kannski að gefa þessu svona 20 ár í viðbót þangað til ég fer að hlæja að þessu.

Mér var á tímabili líka mikið í mun að ég, sem fullorðin, myndi muna eftir því hvernig það var að vera unglingur. Ég sendi líka sjálfri mér skilaboð og ítreka það í dagbókina að ég ætti ekki að byrja að reykja til dæmis, sem ég hef vissulega staðið við. Ég held reyndar að ég muni það (að minnsta kosti ennþá) ágætlega hvernig það var að vera unglingur og tel mig hafa varðveitt barnið í sjálfri mér bara nokkuð vel (stundum allt of vel).

Hér kemur smá pínlegt brot úr dagbókinni, 16. janúar 1993. Nöfnum hefur verið breytt :)

"Kæra dagbók. Er hægt að vera svo hrifin af einhverjum að maður verði alveg stjarfur þegar maður sér einhvern með sömu hárgreiðslu og hann? Auðvitað er ég að meina X. Ég er samt ekki ástfangin ef þú heldur það, ég verð að kynnast honum betur... Ég vorkenni svo A, kærustunni hans B sem er með mér í skóla. A er nefnilega hrifinn af C sem er góð vinkona A og C er örlítið hrifin af B en hún vill auðvitað ekki særa A. B er alltaf utan í öðrum stelpum og A gerir bara ekki neitt. Annað hvort vill hún ekki missa B sem er ógeðslega ljótur (mín persónulega skoðun), eða hún veit að hún er ekki nógu sæt til að byrja með neinum öðrum. Æ ég get ekkert sagt, ég hef ekki byrjað með strák, hvað þá farið í sleik. Ekki svo að mig langi ekki til þess. Strákarnir eru annað hvort of feimnir eða ég of ljót. Nema Y. Hann settist hjá mér á ballinu og fór að tala við mig. Það var æði. En ég vildi að ég þekkti X meira..."

Sakna þess stundum að vera unglingur því mér finnst þeir svo skemmtilegir upp til hópa, en er á hinn bóginn dauðfegin að þetta tímabil sé búið. Verð samt að segja að stundum finnst mér fullorðinsárin ekkert vera minni tilfinningarússíbani. Það er kannski ekki jafn mikið drama dags daglega og maður er sem betur fer ekki jafn yfirborðskenndur. En þrátt fyrir fullorðinsstreituvalda eins og skúringar og skattaskýrslur eru áhyggjurnar af því að vera ekki nógu sæt og að enginn sé skotinn í manni ekki langt undan...

16. feb. 2009

Uppvask

Ég mætti, eins og sumir, vera duglegri að vaska upp, en þegar ég kem mér í það finnst mér það ekkert leiðinlegt. Finnst þetta oft bara kósý ef ég þarf ekki að flýta mér á síðustu stundu áður en það koma gestir. Ég á pæjulega uppþvottahanska, vellyktandi fljótandi sápu og hlusta á tónlist á meðan ég dunda mér við þetta. Á tímabili gerði ég þetta við kertaljós en komst að því að leirtauið varð ekki alveg jafn hreint...

Nema hvað að um daginn lenti ég í því að allt sem ég vaskaði upp var útatað í svörtum klessum. Ég skildi ekki hvað það var sem hafði dreifst yfir allt óhreina leirtauið, hækkaði hitann á vatninu og setti meiri sápu og reyndi af fremsta merki að ná klessunum af. Þær voru klístrugar og erfitt að skrúbba þær af og mér fannst að því meira sem ég skrúbbaði því fleiri klessur kæmu. Ég var í margar mínútur með sama diskinn því í hvert sinn sem ég sneri honum við var komin nýr blettur. Loksins þegar hann var orðinn hreinn setti ég hann í grindina en þegar ég leit á hann þar var komin ný klessa og ég var handviss um að ég væri farin að sjá ofsjónir. Var alveg að verða vitlaus á þessu og skildi ekki neitt í neinu hvernig svörtu klessurnar gátu bókstaflega fjölgað sér á meðan ég var að vaska upp! Hélt jafnvel að þetta væri einhvers konar skæður myglusveppur. Ég var orðin rugluð og ringluð, gafst upp á þessu X-files vandamáli og var að taka uppþvottahanskana af mér þegar rann upp fyrir mér ljós.

Uppþvottahanskarnir pæjulegu eru nefnilega svartir með hvítum doppum. Þeir voru farnir að smita svörtu frá sér, því meira sem ég snerti leirtauið því meira klístraðist á það. Og ekki skánaði það eftir því sem vatnið hitnaði. Skil ekki hvað ég var lengi að fatta þetta. En ég hef ekki ennþá keypt nýja uppþvottahanska (vil fá einhverja flotta) þannig að núna er ég með rúsínuputta í uppvaskinu.

14. feb. 2009

200∞

Mér finnst ég verða að gera upp gamla árið (já ég veit að það er miður febrúar) þar til ég get farið að blogga aftur. Svo hér kemur stutt yfirlit.

Í janúar festist ég á Hellisheiðinni á leiðinni í vinnuna ásamt samferðamanni mínum og við þurftum að bíða í nokkra tíma eftir að björgunarsveitin kæmi til hjálpar. Þetta voru vaskir og viðkunnalegir piltar sem komu að bjarga okkur, en ég mæli samt ekki með þessari aðferð til að pikka upp karlmenn. Í sama mánuði var systurdóttir mín skírð Eyrún Lára og ég var ótrúlega montin með að vera skírnarvottur.

Í febrúar í fyrra var ennþá góðæri og því skellti ég mér ásamt menntaskólasætusaumóvinkonunum í stelpuferð til New York þar sem tvær þeirra bjuggu á þeim tíma. Þrjár af sex í ferðinni voru óléttar svo það var skipt fifty/fifty í Baby Gap og á barinn ;) Ferðin var algjört æði, dollarinn hagstæður svo það var sjop till jú drop milli þess sem við borðuðum yfir okkur, fórum á Broadway á hinn klassíska söngleik "Legally Blonde" og gerðum svo margt margt fleira.

Í mars voru páskar og þá fór ég til Kaupmannahafnar að heimsækja fjölskylduna sem bjó þarna öll á þessum tíma. Þá voru líka (vel meintir og skemmtilegir) hrekkir á víxl á vinnustaðnum sem endaði með póst-it hrekknum mikla þar sem skrifstofur vinnufélaga voru þaktar með þúsund póst-it miðum eins og í Landsbankaauglýsingunni. Good times. Í apríl fór ég til Akureyrar í vinnuferð og í skemmtileg partý og heimsóknir, eins og var reyndar bara nokkuð mikið um á árinu almennt.

Í maí fór ég enn og aftur til útlanda, við fórum þrjár æskuvinkonur til Brighton að heimsækja þá fjórðu sem bjó þar. Frábær vinkonuferð, héngum á kaffihúsum og á ströndinni og í görðum og kjöftuðum mestallan tímann :) Við vorum síðan tvær sem enduðum ferðina í London. Í maí kom síðann Suðurlandsskjálfti sem varð akkúrat þegar ég var í árlegu starfsmannaviðtali í kjallaranum á Kaffi Krús á Selfossi. Brá ansi mikið og hrökk við við minnsta titring lengi á eftir.


Sumarið var síðan bara ótrúlega ljúft og skemmtilegt. Hélt upp á afmælið mitt með pulsugrillveislu í Hljómskálagarðinum í júní sem heppnaðist mjög vel, þetta verður pottþétt endurtekið í ár. Þér er boðið!



Fór í fjórða skiptið á árinu til útlanda, aftur til Danmerkur til fjölskyldunnar. Við fórum í dýragarðinn sem mér fannst algjört æði, langt síðan hafði farið síðast, en líka í skemmtilegt ferðalag til Þýskalands og Svíþjóðar.


Síðan var a.m.k. ein sumarbústaðarferð og tvær og útilegur, annars vegar í Húsafell...


... og hins vegar í Þjórsárdal. Báðar ótrúlega skemmtilegar, nema hvað það var brjálæðislega kalt í Húsafelli. Sváfum fimm í fjórum tjöldum, held að það hefði verið betra að vera fleiri saman í stóru tjaldi. Stefnum á að endurtaka leikinn í sumar og bjóða öllum sem vilja. Þér er líka boðið þangað! Veðrið var hins vegar muun betra í Þjórsárdal og ótrúlega gott að liggja úti í sólinni í svefnpokanum.


Í sumar fæddist líka heill hellingur af börnum :) taldi sex ný börn í jólakortunum í ár, þar af voru fjórir drengir vinkvenna minna sem fæddust í sumar, þeir Almar, Bjartur Bóas, Kristján og Stefán Garðar. Þrír þeirra fóru einmitt með í New York ferðina. Ég á ekki von á öðru en að vinirnir verði jafn duglegir að fjölga sér 2009 sem er hið besta mál þar sem ég á einstaklega skemmtilega, fallega og gáfaða vini og kunningja. Ég fór í eitt brúðkaup þar sem brúðurin var komin 6 mánuði á leið sem var nokkuð augljóst (hún var auðvitað mjög falleg og glæsileg en með kúlu eins og gefur að skilja). Það var leikur í brúðkaupinu þar sem einn við hvert borð átti að leika ákveðið hlutverk sem hinir vissu ekki um. Ég fékk þau tilmæli að spyrja ítrekað þá sem sátu við borðið hvort það gæti nokkuð verið að brúðurin væri ólétt. Þetta var allt hið vandræðalegasta og þeir sem þekktu mig ekki við borðið viðurkenndu eftirá að hafa haldið að ég væri meira en lítið treg.


Verslunarmannahelginni eyddi ég mestmegnis í það að rúnta með góðum vini mínum, meðal annars fórum við til Grindavíkur í ísbíltúr. Í lok sumars var farið í hið árlega fjölskylduberjamó, amma, börn og barnabörn. Rúsínus fékk að fara með sem hann gerði líka í fyrra og var bara laus og svaf í sólinni í þvílíkri sælu. Eyrún Lára kom með í fyrsta skipti og skemmti sér konunglega. Það var mikið berjalán og gott veður. Finnst á þessum myndum að það hafi verið sól í allt sumar þótt það hafi reyndar örugglega ekki verið þannig. Ahhh sumar. Get ekki beðið.



Ég á ótrúlega lítið af myndum síðan í haust. September, október og nóvember voru samt ekkert tíðindalitlir mánuðir. Fór á nokkra tónleika, Björk í Langholtskirkju í lok ágúst, Tindersticks í september, Villa Vill í október og Ellen Kristjáns í íslensku óperunni held ég í lok október. Fyrir utan fullt af pöbbatónleikum á Rósenberg og víðar. Fór á tvö leikrit eftir Þórdísi Elvu snilling sem hefur einstakt lag á að spila á tilfinningaskalann, Fýsn í Borgarleikhúsinu í október og Dansaðu við mig í Iðnó í nóvember. Langar að fara oftar í leikhús.

Í desember kom Útlendingurinn vinur minn í heimsókn og gaf Rúsínusi fullt af pökkum, þar á meðal risastórt kanínuvölundarhús. Mig langar í svoleiðis fyrir fullorðna! Síðan var það bara jóla jóla, gaman að endurheimta vini og fjölskyldu sem búa erlendis. Jólagjöfina í ár átti frændi minn sem málaði mynd í 18 númeruðum hlutum og gaf hverjum fjölkskyldumeðlimi hlut. Við röðuðum svo myndunum saman í eina heild á jóladag og síðan fór hver heim með sína mynd, en þær geta líka staðið sjálfstætt. Frábær hugmynd.

Ég veit að ég er að gleyma alveg fullt en á heildina litið var þetta bara fínt ár. Ég kynntist nýju skemmtilegu fólki og eyddi tíma með skemmtilega fólkinu sem ég þekkti fyrir. Nýjar hugmyndir kviknuðu og ýmis spennandi verkefni eru í undirbúningi. Í ár langar mig að eiga enn fleiri góðar stundir með góðu fólki og veit að það á eftir að gerast. Hlakka til óvæntra ævintýra.

(Humm þetta yfirlit var kannski ekki svo stutt... ætla samt að reyna að halda mig við það að blogga oftar og styttra, sjáum hvernig það gengur)

Stutt blogg eru málið

Ég er búin að sjá að stutt blogg eru alveg málið. Mér liggur bara alltaf svo mikið á hjarta að þetta endar í allt eða ekkert. Ég er til dæmis búin að vera að skrifa áramótaannál síðan í desember sem er orðinn að ævisöguágripi sem á ekkert heima á bloggi. Fínt ár samt, þetta 2008. Mun betra en 2007. Er búin að fatta hvað það er gott að hafa myndavélar með, þótt myndirnar séu ekkert til að hrópa húrra fyrir. Finnst gaman að renna yfir árið í myndum. Fór í fullt af matarboðum og partýum og ferðalögum og alls konar skemmtilegheit sem ég var búin að gleyma. En já, stutt blogg var það ekki. Óver and out.