100 kvikmyndir

Úr því að hljómsveitaleikurinn hér að neðan vakti svona mikla lukku birti ég nú svipaðan kvikmyndaleik. Hann er reyndar að mínu mati ekki jafn skemmtilegur enda myndin ekki jafn flott. En það á semsagt að vera hægt að sjá hundrað kvikmyndatitla út úr þessari mynd.

Eniga meniga

Þar sem ég borga eiginlega allt með kortinu er kreditkortareikningurinn ágætis yfirlit yfir það sem ég hef gert í hverjum mánuði. Síðan ég var síðast í námi hef ég lært að taka þessum gluggapósti fagnandi þar sem það voru tvö ár (haust 2005-haust 2007) þar sem umræddur reikningur var afar dapur - næstum eingöngu bara færslur frá Björnsbakarí við Dunhaga (rétt hjá þar sem ófáum dögum/nóttum/helgum var eytt í lærdóm), okurbúllunni 10-11 og svo Bóksölu stúdenta. Nú reyni ég að fara yfir reikninginn með það í huga að gleðjast yfir því að ég hafi haft tíma og pening til að að fara kannski á kaffihús, í bíó eða gert eitthvað annað skemmtilegt.

Hef samt eitthvað aðeins misreiknað mig á kortatímabilum þar sem reikningurinn sem kom inn um lúguna í dag innihélt bæði árskortið í líkamsrækt (hef farið einu sinni só far en ég meina hey, það gildir til janúar 2010!) og þriggjamánaða strætókortið (rúmlega fimmtíu þúsund en ég get farið hvert sem leið liggur upp í Borgarnes og á Selfoss). Sá síðan í netbankanum að það er komið að fastri námslánaafborgun sem er núna komin upp í um hundraðþúsundkall. Á meðan ég dæsti yfir þessu beit ég í hart og braut upp úr tönn þannig að það er kominn tími á tannlæknaviðgerðir.

Ég ætla ekki að kvarta undan fjármálum enda mjög óviðeigandi miðað við hvað margir eru að ganga í gegnum. Það er hins vegar nokkuð ljóst að íbúðakaup á næstunni eru ólíkleg og að það er að slitna upp úr vinskapnum milli okkar Vísu skvísu.

Leiðrétting

Það vantaði víst aðeins í annan endann á hina myndina, nú sé ég að minnsta kosti Pet Shop Boys.

72 hljómsveitir

Eftir pastaát á Ítalíu með skemmtilegu fólki var tómstundagaman kvöldsins að finna eins margar hljómsveitir/tónlistarmenn og hægt var út úr þessari mynd. Það eiga víst að vera yfir sjötíu en ég kemst hvergi nálægt þeirri tölu. En þetta er samt ótrúlega skemmtilegt :)

Helgaruppgjör

Laugardagurinn hófst á hádegismat í Garðinum á Klapparstíg með vinkonu minni þar sem við fengum grænan og góðan hádegisverð á kreppuvænu verði. Við ræddum hvort það væri gott viðmið að samþykkja bara vinabeiðnir á feisbúkk frá þeim sem maður héldi að myndu mæta í jarðarförina til manns... og síðan hvort það væri ekki betra viðmið að eiga bara vini sem maður myndi sjálfur mæta í jarðarför til, þar sem það getur verið erfitt að segja til um hug annarra í þessum málum. Þá hófust umræður um hvenær er viðeigandi að mæta í jarðarfarir og hvenær ekki en á þessu stigi máls voru aðrir gestir litla kaffihússins farnir að líta okkur hornauga og orðið undarlega hljótt á hinum borðunum.

Laugardagskvöldinu var svo eytt að mestu leyti í stofunni hjá Kormáki og Skildi í góðum félagsskap. Okkur til háborinnar skammar voru allir viðstaddir karlmenn hlutgerðir með vali á bestu bitunum úr kjötborðinu í Topp Fimm leiknum.

Fór í sunnudagssund og naut þess að láta fara vel um mig í heita pottinum, þótt endalausa parakeleríið væri farið að trufla mig svolítið undir lokin. Annars heyrði ég sanna sögu af frá vini mínum, þar sem var farið að hitna í kolunum hjá ungu pari sundkeleríi. Þetta var leyndur draumur hjá þeim að ganga alla leið í sundi svo þau fundu sér afvikinn og mannlausan stað í sudlauginni og gengu úr skugga um að engar myndavélar sæju til þeirra. Nema hvað, það vildi þannig til að þetta var sundlaug með áfastri líkamsræktarstöð - og það var heill spinning hópur sem fylgdist með á hjólunum gegnum skyggt gler. Ástfangna parið fékk semsagt aaaðeins fleiri áhorfendur en til stóð.

Síðan var það tilraunabakstur í tilefni bolludagsins á morgun þar sem ég blandaði saman nokkrum uppskriftum að brauðbollum. Bakaði bollur með kotasælu, gráðosti, valhnetukjörnum og fræblöndu og varð ótrúlega stolt þegar þær heppnuðust og voru bara mjög góðar á bragðið. Hef ekki bakað bollur (að minnsta kosti ekki ein) síðan í heimilisfræði í 12 ára bekk að ég held. Velti því nú fyrir mér hvort ég sé ekki jafn misheppnuð í matargerð og ég hef talið mér trú um.

Gullnu skærin

Pöbb kvissið með vinnunni skemmtilegt að vanda og alltaf lærir maður eitthvað nýtt. Til dæmis veit ég nú sem ég vissi ekki í gær að ÍBK urðu síðast meistarar í knattspyrnu karla árið 1973 og að Nýsjálendingar eru heimsmeistarar í sauðfjárrúningi (þeir unnu víst Gullskærin á heimsmeistaramótinu í Noregi nú i október síðastliðnum). Átti síðan gott spjall við pabba á meðan við fengum okkur að borða á Salatbarnum. Ein af merkilegri uppgötvun fullorðinsáranna hefur verið að komast að því að foreldrar mínir eru líka skemmtilegt fólk. Fleiri merkilegar uppgötvanir síðustu 15 árin eru að kaffi er ekki vont, Rás tvö er ekki leiðinleg og að það er allt í lagi að horfa á fréttir og lesa annað en myndasögurnar í dagblöðunum. Já og að mamma hefur ótrúlega oft rétt fyrir sér. Úff hvað ég held að dagbókarritarinn forðum daga hefði orðið hissa á mér að segja þetta :)

Ætla að fara að lesa og sofa, virðist ekki geta farið að sofa fyrir klukkan eitt nema helst á föstudagskvöldum. Verð svo eldhress á morgun (humm, vona það að minnsta kosti) því það er svo margt sem mig langar að gera.
Óver and out.