Úje, ættarmót um helgina. Hef aldrei farið á almennilegt ættarmót áður og hlakka mikið til. Áfram ætt!

Ég bauðst til að vinna til klukkan fjögur í gær fyrir strák sem er að fara í útilegu með stráklingunum okkar (s.s. í vinnunni) um helgina. Svo bjargaði ég líka fiðrildi úr heitum potti. Góðverk dagsins semsagt. Ég sá samt eftir því klukkan fjögur að vera ekki á næturvakt. Ég byrjaði nefnilega á púsli og var komin langt með það þegar klukkan var orðin fjögur. Ég lifði mig svo mikið inn í steina og fjöll í Landmannalaugum (myndin á púslinu) að ég varð næstum því leið þegar ég þurfti að fara heim. Það er nefnilega hætta á því að púslið fái ekki að vera í friði. Þannig að ég faldi það á sæmilegum stað og vonast til að klára það aðfaranótt mánudags þegar ég er á næturvakt. Voðalega getur maður verið sorglegur eitthvað.
Góðvinkona mín hún Guðrún ætlar að heimsækja mig í næstu viku í fríinu mínu!!! Ég hlakka mikið til og minntist á þetta við nokkra stráka í vinnunni. Þeir fóru að forvitnast nánar um dömuna sem er vissulega fríð, fróð og skemmtileg og mikill kvenkostur. Hún er þar að auki á lausu og nú bíða allir piparsveinar í Skagafirði eftir að berja hana augum. Þeir fóru eitthvað að rífast um þetta og ég á víst að spássera eitthvað með hana um bæinn og "rekast á þá" í kaupfélaginu eða whatever og kynna hana fyrir þeim. Hún er að ég held ekki eins hrifin af þessari fyrirætlan enda ekkert desperat eftir vonbiðli. En ég skil svo sem greyið strákana. Það er ekkert grín þegar þú þekkir og ert búinn að reyna við allar stúlkur á aldrinum 15-30 ára í bæjarfélaginu og ekkert gengur. Helmingurinn líklega frænkur eða fyrrverandi kærustur manns sjálfs eða vina sinna. Vonlaust.

Ath. þetta er nú hálfkvikindislegt í garð þessara indælu drengja sem ég vinn með. Þeir eru bara búnir að vera ansi duglegir að reyna að sannfæra mig um það að Reykjavík sé rót alls ills og að þar sé vont að vera. Þar býr engöngu fólk sem er stressað allan daginn og hugsar ekki um börnin sín, er heyrnalaust af hávaðanum í umferðinni, hefur allt of mikið val og er stútfullt af gerviþörfum. Semsagt þegar ég segi að mér finnist ágætt að geta valið um nokkur kaffihús í staðinn fyrir að fara bara á Kaffi Krók sem dæmi, þá er það gerviþörf. Eitt kaffihús eða þess vegna ekkert er alveg nóg. Maður á að vera sjálfum sér nógur. Hnuss.

Systir mín kær hefur ekki látið heyra í sér í vikunni og auglýsi ég hér með eftir henni. Hún er reyndar upptekin við að leika við fjölskyldur og húsdýr alla daga þannig ég bið að heilsa henni ef þið rekist á hana.
Í dag gerði ég tilraun til þess að finna mitt innra sjálf eða það er að segja mína náttúrúlegu líkamsstarfsemi með því að stilla ekki vekjaraklukkuna. Ég vaknaði klukkan hálf tvö. Líkami minn vill semsagt vaka í tólf tíma og sofa í tólf tíma. Mér þykir þetta full mikil tímaeyðsla þannig að ég hyggst stilla klukkuna á morgun. Það var samt alveg roooosalega gott að sofa...... en hættulegt að byrja ekki að vinna fyrr en klukkan 16 á daginn. Verð að ímynda mér að ég eigi að byrja klukkan átta. Eða tíu. Að minnsta kosti fyrir hádegi :)
Ég lenti annars í svolitlu skemmtilegu en furðulegu í dag.
Ég fékk skilaboð í símann sem hljóðuðu einhvern veginn svona:

Sæl, gleðilegt sumar og til hamingju með daginn!

Kannaðist ekki við númerið og forvitin ég fletti upp númerinu um leið og ég svara og þakka fyrir mig, gerði ráð fyrir að þarna væri verið að ræða um áðurnefnt afmæli.
Síðan kemur í ljós að sendandinn er drengur nokkur sem ég var með í bekk í grunnskóla fyrir tíu árum síðan og hef eiginlega ekki séð síðan! Við skiptumst á nokkrum skilaboðum enda fannst mér gaman að heyra í honum þótt þetta kæmi mér á óvart. Ég fékk reyndar engin svör við því hvernig hann vissi af afmælinu eða nokkra aðra skýringu á þessum óvæntu skilaboðum......
Datt í hug að hann hefði kannski séð þetta á síðunni en það lesa hana samt engir nema þeir sem ég þekki vel að ég held.
Dularfullt......

Systir mín kær hefur ekki látið heyra í sér í vikunni og auglýsi ég hér með eftir henni. Hún er reyndar upptekin við að leika við fjölskyldur og húsdýr alla daga þannig ég bið að heilsa henni ef þið rekist á hana.
Í dag gerði ég tilraun til þess að finna mitt innra sjálf eða það er að segja mína náttúrúlegu líkamsstarfsemi með því að stilla ekki vekjaraklukkuna. Ég vaknaði klukkan hálf tvö. Líkami minn vill semsagt vaka í tólf tíma og sofa í tólf tíma. Mér þykir þetta full mikil tímaeyðsla þannig að ég hyggst stilla klukkuna á morgun. Það var samt alveg roooosalega gott að sofa...... en hættulegt að byrja ekki að vinna fyrr en klukkan 16 á daginn. Verð að ímynda mér að ég eigi að byrja klukkan átta. Eða tíu. Að minnsta kosti fyrir hádegi :)
Ég lenti annars í svolitlu skemmtilegu en furðulegu í dag.
Ég fékk skilaboð í símann sem hljóðuðu einhvern veginn svona:

Sæl, gleðilegt sumar og til hamingju með daginn!

Kannaðist ekki við númerið og forvitinn ég fletti upp númerinu um leið og ég svara og þakka fyrir mig, gerði ráð fyrir að þarna væri verið að ræða um áðurnefnt afmæli.
Síðan kemur í ljós að sendandinn er drengur nokkur sem ég var með í bekk í grunnskóla fyrir tíu árum síðan og hef eiginlega ekki séð síðan! Við skiptumst á nokkrum skilaboðum enda fannst mér gaman að heyra í honum þótt þetta kæmi mér á óvart. Ég fékk reyndar engin svör við því hvernig hann vissi af afmælinu eða nokkra aðra skýringu á þessum óvæntu skilaboðum......
Datt í hug að hann hefði kannski séð þetta á síðunni en það lesa hana samt engir nema þeir sem ég þekki vel að ég held.
Dularfullt......

Þakka hlýhug í minn garð á afmælinu. Blóm og kransar vinsamlegast afþökkuð. Annars er það bara vinna vinna og gleði gleði. Ættarmót næstu helgi og rómantík í loftinu. Gaman :)

Ég á afmææææælíídaaaaaaaaag, ég á afmæliííídaaaaaaaag. Og svo framvegis. Þetta er semsagt orðið að veruleika. Klukkan fimm í nótt varð ég að horfast í augu við þá staðreynd að ég er orðin fullkomlega tuttuguogtveggja ára. Sem er sorglegt fyrir þær sakir að þá er kannski ekki lengur sniðugt að ganga í tuttuguogeinsárs sokkunum mínum sem ég fékk í afmælisgjöf fyrir ári. Eða hvað? Hins vegar er ég aftur orðin ári eldri en Hansi "litli" frændi sem varð tuttuguogeins fyrir viku :)
Það er merkilegt að andlitið á mér hefur ekki ennþá vaxið upp úr því að vera gelgja frekar en hugurinn :) Ég vaknaði með gríðarlega stóra bólu á kinninni og nokkrar litlar henni til samlætis. Svo hafa kinnarnar aldrei losnað við þetta blessaða "baby fat" heldur verð ég víst að fara að sætta mig við það að þær eru bara svona hamsturslegar að eðlisfari. Hins vegar sýnist mér brjóstin farin að lafa og lærin að stækka og krumpast. Ætli ég verði með andlit tánings og líkama ellilífeyrisþega eftir nokkur ár?
Dagurinn byrjaði.... ja hann byrjaði eiginlega ekkert því að ég var á næturvakt í vinnunni. Ég var voða sniðug og tók með mér skemmtilega spólu en svo kunni ég ekki á vídjóið þannig að það varð ekkert úr því. Svo þykist maður vera að fara í tölvunám....
Ég var semsagt hálfmygluð þegar ég fór að sofa klukkan hálf níu í morgun, rétt hitti Óla á vaktaskiptum og geri það reyndar aftur á eftir. Búin að fá alla pakka í bili (sem voru reyndar frábærir) og enginn til að leika við einu sinni. En koma tímar koma ráð og ég tók gleði mína á ný þegar ég vaknaði núna áðan. Ég er nefnilega búin að fá sex afmælisessemmess!!! Ég á semsagt fullt af skemmtilegum vinum þannig að ég lokaði bara augunum, söng hún á afmæli í dag upphátt og ímyndaði mér að þeir væru allir með mér. Svo mundi ég eftir að ég átti eftir kort og litla gjöf frá mömmu og pabba sem ég hafði tekið með og viti menn, ég fékk svakalega flottan beljubol! Þannig að ég ætla að fara í hann, setja á mig kórónu, horfa á Sixteen Candles, fara í vinnuna og baka þar köku. Frábær afmælisdagur :)